|
بهراستی
| صِلتِ کدام قصيدهای | | | ای غزل؟ |
| ستارهبارانِ جوابِ کدام سلامی | | | به آفتاب |
از دريچهیِ تاريک؟ کلام از نگاهِ تو شکلمیبندد.
خوشا نظر بازيا که تو آغازمیکنی! پسِ پشتِ مردمکانات
| فريادِ کدام زندانیست | | | که آزادی را |
| به لبانِ برآماسيده | | | گلِ سرخی پرتابمیکند؟ــ |
| حاشا | | | چيزی بدهکارِ آفتاب نيست. |
نگاه از صدایِ تو ايمنمیشود.
چه مومنانه نامِ مرا آوازمیکنی! و دلات
کبوترِ آشتیست،
درخونتپيده
به بامِ تلخ. بااينهمه
چه بالا
چه بلند
پروازمیکنی!
| 
